Hikayem

 

   Merhaba! Yollarımız nasıl kesişti, beni nasıl buldun bilmiyorum. Her zaman anlayabildiğimizden  fazlası olduğuna inanmışımdır. Hayatin; yaptığımız secimlerle, doğru ve yanlış kararlarımızla bu kadar farklı şekillendiğini bilmek beni hep büyülemiştir. Her neyse, şimdilik sinirsiz hayal gucumu bir kenara koyup, izninle sana kendimden bahsetmek istiyorum. Umarım ben de seni tanıma fırsatı bulurum, belki benim gibi ümitsizce sesini duyurmaya karar verirsin. Umarım her şey senin için daha kolay olur, hiçbir zaman ümitsizliğe kapılmaman dileğiyle güzel insan.

Ben hayatin benim için her zaman fazlasını gizlediğine inan Batu. Sana butun gerçekliğiyle kendini anlatmaya karar veren, çünkü bilinsin ya da bilinmesin hiçbir şeyin değişmeyeceğine inanan Batu.
Öncelikle kimseyi suçlamadığımı bilmeni istiyorum. Lütfen sen de beni suçlama. Ben belki insanlara ulaşabilir, onlara yardim edebilirsem hayatimin bir amacı olur.Belki içimdekileri paylaşırsam kendimi kaybolmuş hissetmem diye düşünen Batu. Her şeyden once iyi ki varsın. Ben de hep senin yanında olmak isterim..

Hikayem bir noktada anne ve babamın ayrılma kararı almasıyla başlıyor. 2 oda 1 salon karanlık bir evde geçiriyorum zamanımın büyük bir çoğunluğunu. Dünyada hala her şeyden çok kaybetmekten korktuğum anneannemle birlikte. Kimi zaman koşturup duruyorum evin içinde, bazen uyandırıyorum anneannemi acıktım bahanesiyle yalnızlığıma dayanamayıp, o da biliyor acıkmadığımı ama meleğimin içine sinmiyor yine de iste. Bazen de panjurların deliklerinden izliyorum diger çocukların oyunlar oynayışını beni de davet etmelerini dileyerek, hiçbir zaman hic kimseye rahatsızlık vermek istemedim. Taşıdığım bu fazlalık hissi o zamanlardan kalma olsa gerek. Annem o sıralar bilet satış görevlisi olarak çalışıyor ve yeni bir ilişkisi var. Burada sana itiraf etmem gereken bir şey var, annemi mutlu görmeyi o kadar çok istiyordum ki daha doğrusu onu mutlu edebilmeyi, sevgisini hissetmeyi… Bazen annemin aldığı kararların hayatimi ne denli etkilediğini düşünürüm.Bazen de hayal ederim daha farklı olduğunu her şeyin. Her zaman beni bir birey olarak görmesine sonsuz saygı ve minnet duydum. Daha o zamanlar fikrimi sorardı arkadaşları hakkında, ne düşündüğümü merak ederdi. Ben de doğru cevabi verirdim hep, yalnızlıktan gözlemleme yeteneği gelişmiş ve anneannesinin verdigi cevaplara karşı, annesinin tepkisini görmüş sessiz bir çocuk olarak. Sanırım bir noktada annem de benim gibiydi, yani ben bir noktada onun gibi oldum demek daha doğru olur sanırım. Babasını kaybettikten sonra sevgiye muhtaç kalmış, yalnız güçlü bir kadın. Ama sunu da seninle paylaşmak istiyorum sevgiye muhtaç olduğun surece ne kadar güçlü olduğunun hiç bir önemi olmayacak. Lütfen seni de üzmelerine izin verme… Benim de onayımı aldıktan sonra tekrar evlenme kararı alan annemle, yeni tutulan eve tasindik böylece. Yalnız karanlık geceler ve sinirsiz hayal gücüm yüzünden zorlanmam da böyle başlamış oldu.Melegim de benden uzaktı artık. belki diye düşünüyorum simdi bu satırları yazarken, tamamen yalnız olduğumuzu ilk o zaman fark etmişimdir. Ben de uzun gecelerde daha fazla dayanamayıp, olabildiğince sessiz ve yavaş bir şekilde gizlice annemlerin odasına girer, yastığım ve örtümle yerde yatardım güvende hissedebilmek için ve sabahları bir şekilde uyandığımda, hiç düşünmeden yine sessizce odama geçerdim. açıkçası bunu kaç gece tekrarladım gerçekten beni nasıl hiç fark etmediler bilmiyorum. O donem beni anaokuluna gönderdiler ayrıca, selin dışında hiçbir şeyden keyif almadım orada. o kadar iyi hatırlıyorum ki herkes gittikten sonra geç saatlere kadar öğretmen ya da oradaki görevliyle oturup, annemlerin beni almaya gelmesini beklediğim günleri. Bende günlerimi degerli kilan tek varlığa adadım kendimi, daha o zamandan bu yönümle anneme benzeyeceğim belliymiş aslında.. ‘Selin burayı sana ayırdım burdan daha rahat izlersin, selin bir şey var mi yapmamı istediğin..’’ Sen de iyi ki vardın selin, benim için sonsuz anlam taşıyan, hayat boyu benimle kafamın içinde yasamaya devam eden diger insanlar gibi..

Bugünlük burada bırakmak istiyorum hikayemi. benimle olduğun için çok teşekkür ederim ben de senin yanında olmak isterim. Eğer canini sıktıysam lütfen bağışla beni. Önerilerini düşüncelerini paylaşmak istersen çok memnun olurum. Degerli vaktin için tekrar çok teşekkür ederim, en kısa surede tekrar görüşmek dileğiyle, iyi ki varsın.

Bana instagramdan @Batuhancan24 ulaşabilir ve istediğin zaman yazabilirsin.